ANASAYFA  PİPO  PİPO GALERİ  LÜLETAŞI  LÜLETAŞI PİPO GALERİ
TÜTÜN  TÜTÜN GALERİ  AKSAM ve AKSESUAR  ÖNERİLER  KONUK DEFTERİ
TÜRKİYE PİPO KULÜBÜ   LİNK   ANKET   SANAL MAĞAZA
 
 
 
 

 

"Fransa`nın Jura dağı eteklerinde SAINT CLAUDE`nin köylerinde pipo yapımının en eski ustaları bulunmaktadır. İlk önce Ateşle Pişirdikleri Çamurdan ticari amaçlı pipo üretmişler; Fakat çok hassas olan kil hem ısınmış, hemde çabuk deforme olmuş (kırılmıştı). Bunun üzerine mobilya şehri olan SAINT CLAUDE`de ahşap üzerine yapılan araştırmalar ERICA ARBOREA`nın ateşe dayanıklı ve kendini koruyan bir sisteme sahip olduğunu gösterdi. Ve taştan, çamurdan yapılan pipoların yerine 1855-1859 yılları arasında ERICA en mükemmel materyal olarak kabul edildi. Bu bilgiler Fransa`da şehir kütüphanesinde mevcuttur.
Ayrıca bir Fransız (Francois COMOY) hakkında piponun imalatını yaptığı hususunda bilgilerde mevcuttur.
Francois COMOY 1825`te kilden yaptığı pipoların atölyesini Saint Claude`de kurmuştu. 23 sene sürdürdüğü bu iş, Comoy`un oğlunun 1848`de ilk kez gülkökünü pipo yapımında kullanmasıyla farklı bir boyut kazandı ve ERICA Piponun tarihi süreci başlatmış oldu.
Yine bir araştırmaya göre, Ulysse COURRIEU isminde bir ustanın Saint Tropez`in COGOLIN köyünde 1802 den beri bu kökü pipo yapımında kullandığı kaynaklardan tespit edilmiştir. Birde kuzey İskandinav ülkelerinde (Adalar, Hollanda, İngiltere, Danimarka, İrlanda) ve kuzey buzullarına yakın (Kanada) yakınlarında 1900`lü yıllardan sonra çok yaygın bir şekilde kullandığı biliniyor."
(Şahin Pipo Broşüründen)
 

 

Gül kökü piponun temel malzemesidir. Bir fundalık, Funda ağacı olan ERICA tam bir ağaç değildir. Birçok dalları olan daha çok çalıyı andıran bir bitkidir. 410 metreye kadar uzayan, çok sert ve gözenekli bir KÖKÜ olan bitkidir. Şaşırtıcı fakat bu bitkinin kökü (Erica) nefes alıp verebilen yani kendini yenileyen bir yapıya sahiptir.
Kökün pipo haline gelmesi çok uzun zaman ve meşakatli işlemler gerektirir. Çünkü kökün yapısı çok sert olduğu için işlemeside, doğru yerden doğru kökün çıkartılması kadar zor ve önemlidir. Bu kök diğer ağaçlar gibi damarlara değil, lif lif ince ve sık dokulu bir yapıya sahiptir. Damarları kökten yukarıda yani gövde ve dallardan mevcuttur. Kök kendi yapısında Quartz denilen cam gibi sert ve kaygan bir yapı oluşturur. Bu yüzden dünyada yoğunluğu en fazla olan gruplardan bitkilerde en önemlisidir. Ağacın ısıya dayanıklılığını arttıran özellikle budur. Ağaç zamanla toprak altında tohum üretir ve yukarıda anlattığımız gelişimini (yoğunlaşması ve gözeneklerini) 10-12 senede ancak tamamlayabilir.
İyi bir ağaç her zaman iyi bir pipo olmaz. Usta bir içici rengine, görünümüne, ambalajına, parlaklığına bakıp PİPO almaz. Unutmayın ağacın dizaynı, lekesiz, temiz ve belkide en önemlisi düzgün delinmiş olması içici için daha önemli özelliklerdir."
(Şahin Pipo Broşüründen)


 

Geçmişte ve günümüzde pipo yapımında birçok madde kullanılmıştır. Gül kökü ve Lületaşı günümüzde pipo yapımında en yaygın olarak kullanılan maddelerdir. Ancak bunların yanı sıra pipo yapımında kullanılan değişik maddeler de vardır. Bunlardan biri de; Cam Pipo` lardır.

Cam pipolar, renkleri ve görünüşlerinden dolayı daha çok süs eşyası olarak kullanılmaktadır. Pipo kullanıcılarının pek de tercih etmediği bir türdür. Ancak az da olsa kullanıcı kitlesi vardır. Piposeverler, kullanmaktan çok koleksiyon amaçlı olarak tercih etmektedir.

“Altaylar’ın giyim kuşamından bahsedilirken, çok fakir kimselerin ancak çizmesi, pantolonu ve kürkü bulunduğu, şapka yerine de başlarına bir bez sardıkları, fakat hepsinin de bıçağı, kuşağı, sünger kutusu, tütün torbası ve piposu bulunduğu söyleniyor. 

Radloff’un gözlemlerine göre tütün torbası ve pipo, sağ çizmenin konçu ile çorap arasında saklanır, piponun ağzı çizmenin kenarından gözükürdü. Hem erkekler, hem kadınlar, hem kızlar tütün torbalarını ve pipolarını çizmelerinde taşırdı. 

Edvard Babraşev’in verdiği bilgiye göre bekâr kızlar saçlarını ikiye ayırmaz ve pipo içemezlerdi, buna karşılık evli kadınlar erkeklerden daha çok pipo içerdi. Tütün torbası deriden yapılmıştır ve derin değildir, üst tarafında üç zoll kadar uzunluğunda mahruti bir ek kısım vardır. Altay piposu (Altay kangzası) demirden yapılmıştır; başlık kısmı ile sapı yekparedir...

Erkekler, kadınlar ve çocuklar ancak yemek yemek için veya başka bir iş yüzünden mecbur kaldıklarında pipolarını ağızlarından bırakır. Çocuklarını teskin etmek için annelerin, çocuklarının ağızlarına pipo soktukları da vakidir.”

(Emine Gürsoy-Naskali, Sibirya Türkleri ve Tütün Alışkanlığı, Sibirya Araştırmaları)

DİKKAT !!!

Pipo içerken, piponun dumanı sigara gibi
İÇE ÇEKİLMEZ.

Sadece duman ağızda dolaştırılıp tütünün tadı alınır (hissedilir) ve hiçbir şekilde içe çekilmez. Dumanı içinize çekerek pipo içerseniz konunun sağlık yönü bir tarafa, gerçek pipo içim tadını alamazsınız ve yaptığınız pipo içmek olmaz.  

    

"Sigarayı bırak dedi. Onu yakıyor, yarısını içiyor ve tıpkı sokak kadınları gibi fırlatıp atıyorsun...
  
Ayıp şeyler bunlar!
  
Pipoyla evlen! O, sadık bir kadındır. Eve dönünceye kadar hareketsiz bekler seni"

(Nikos KAZANCAKİS, ZORBA, Syf. 57, Can Yayınları)

( Derleyen : Murat Utkucu )

 

" Eski bir İngiliz geleneğiydi; soylu ailelerin erkek çocuklarına, delikanlılık çağına geldiklerinde bir kılıç ve bir pipo takımı hediye edilirdi.

Hediye edilen pipo takımı, soylu çocuk doğduğu gün bir uşağa verilir ve onu kullanması istenirdi. Amaç, yıllarca uşak tarafından kullanılan pipoların, ısırgan otu tadından kurtulup, zehiri özümseme yeteneğini geliştirmesiydi. Çocuk büyüyene kadar pipolar, sağlıklı bir içime hazırlanmış olurdu.

Pipo kullanma yaşına gelen asilzadenin delikanlı oğlu da böylece hiç emek harcamadan iyi bir pipo takımının sahibi olurdu..."

(BAY PiPO, Syf. 13 - Soner Yalçın / Doğan Yurdakul - Doğan Kitap)
 

* * * * *



 ("http://aksamgezmesi.tripod.com" dan alınmıştır.)


* * * * *

" Pipo tüttürmek ne kadar keyifliyse; bir o kadar da adap işidir. Aslında pipoya ilişkin özel tarih, söylence düzeyinde de olsa çok eski: Yunan mitolojisine göre Epimetheus, kardeşi Prometheus'un tanrılardan çaldığı ateşin kokusundan o kadar etkileniyor ki, onu bir saman sapıyla içine çekmeye başlıyor. Ve iki kardeş de tanrılara özgü olan birşeye el uzattıkları için cezalandırılıyor.
Piponun dünyaya yayılması Amerika kıtası üzerde olmuş. Kolomb sonrası İspanyol ve Portekizli denizcilerle birlikte; yerlilerin kil, taş ve kemikten yapılmış pipoları da Avrupa ya taşınmış. Su kabağı, hindistan cevizi kabuğu, kemik,mısır koçanları, ceviz kabuğu ve porselen kullanılan malzemelerin başlıcalarıymış. Şimdilerde en revaçta olanı gül ağacı kökünden ve budaksız kısmından yapılanı. Akdeniz kıyılarına özgü bir bitki olan "Erica Arborea" çalısını -bizde yabani gül deniyor- kökü önce topraktan çıkarılıyor. Yaşları 30 ile 200 yıl arasında olan kökler temizleniyor, ileride alacakları şeklin kaba hatlarına göre kesiliyor, fırınlanıyor ve bir yıl boyunca doğal ortamda kurutuluyor. Açık renkli yumrulardan yapılan pipolar daha makbul."

www.iris.com.tr/arsiv/012000/hobisanat/pipo_icmek.htm

 
* * * * *


 

"Ev.vela pipo alırken çok dikkat etmek gerekir. Kaliteli bir pipo almak ileriye yönelik iyi bir yatırımdır. Bilindiği gibi piponun damarları, hafif olması ve belki de en önemlisi kişinin fiziki yapısına uygun olması çok önemlidir. Piponuzun hafif olması, gözeneklerin yeterince açık olduğunu ve kıvamında bir içim sağlayacağını gösterir. Seçimlerinizi en az 7 adet olarak düşünüp, kullanacağınız yere göre beğenmelisiniz. Kullandığınız pipoları yine en az 3 gün dinlendirmelisiniz ki gözenekleri su ile dolan ağaç tekrar eski kıvamına kavuşsun. Yoksa su yapar ve ağza çok acı bir tat gelir. Tütünün doldurulması çok önemlidir. İçerken zorlandığınızı hissederseniz hemen bırakın ve o gün mümkünse bir daha içmeyin. Haznede ısınma olabilir. Isınmayı engellemek için tütünü iyi seçmek ve iyi tutuşturmak gerekir. Yakımı yapılmadan önce tütünün hava akının, içime uygun sıkıştırılması gerekir. Bunu da nefesinizle kontrol ederek ayarlayabilirsiniz. Tütünü yakarken mutlaka pipo için özel yapılmış çakmak veya kibrit kullanın. Yoksa elinizi ve ağacı muhakkak yakarsınız. Tütünün merkezinden açacağınız hava deliği ile ateşi merkezden indirmek gerekir. Eğer ateş haznenin bir kenarında yanar diğer kenarında yanmaz ise soğuk - sıcak hava olayı yüzünden tütün rutubet yapar. Su oluşur ve kirlenir. Yine tütün haznesine yerleştirilen lületaşı ızgara filtreler kullanabilirsiniz. Bu filtreyi ikinci bir sistem olarak tercih edin. Metal filtreli eski sistem pipolarda su yapma olayı olur. Bunun için dünyadaki en son sistem olan aktif filtre sistemli pipoları tercih edin sebebi ise daha az su yapar dumanı, ateşi ve tütün parçalarının ağıza gelmesini engeller, tütünün zararını en aza indirger. Normalde her içimden sonra filtreyi değiştirmek gerekir. Unutmayın, sağlık açısından çok önemli olmasının yanı sıra aktif (Balsa ve kömürlü) filtreler tütün tasarrufu sağlar. Yeni alınan pipoyu üçte bir oranında doldurmalı ve zamanla arttırmalısınız. 10-15 içimden sonra tam olarak doldurabilirsiniz. Yeni pipolarda isteğe bağlı olarak, hiç kullanılmamış durumdayken, piponun içine süzme bal sürerseniz (parmağınız ile) bu olay piponun iç kısmının çok daha çabuk kurum yapmasını sağlar ve tütüne hoş bir koku verir. Temizlikte çok önemlidir. Her içimden sonra tütün haznesini ve ebonit kısmını pamuk temizleyicilerle kurulayın. Her içimden sonra sıcak olan ebonit kısmını pipodan ayrı tutun ki ileride sap kısmında bir gevşeme yapmasın. Piponuzu temizlerken sap kısmını sağa sola kıvırarak çıkarıp - takmaya dikkat edin. Temizlik esnasında piponuzu sert yerlere vurarak tütünü boşaltmaya çalışmayın. Özel mantarlı pipo küllüklerini kullanmak en güzelidir. Haznede tütün kalmamasına ve içerisinin iyice kurulandığına dikkat edin. Zamanla piponun içerisinde kurum oluşacaktır. 1 mm kalınlığındaki kurum normaldir. İç çeperin iyice daraldığını hissettiğiniz zaman, yani kurum 1 mm. yi geçtiği zaman kesinlikle çakı, bıçak, ya da herhangi bir kesici alet kullanmayınız. Ağaç içerisinde açılan herhangi bir yara, ölçüsüz kazımak ağacın yanmasına sebep olabilir. Özel olarak hazırlanan pipo kazıyıcılarını kullanınız. Şunu unutmayalım; pipo, tek başına lastiği ve motoru olmayan bir arabaya benzer. Temizleme malzemeleri, kazıyıcı aleti, kaşığı, tütün kesesi, pipo çantası, pipo koltuğu ve filtresi olursa pipo setiniz kusursuz olmuş olur. Bu malzemeler size hem güzel bir içim sağlayacak hem de piponuzun ömrünü uzatacaktır. Piponuzu muhakkak keyifli bir anınızda yakınız. Pipo o zaman size iyi arkadaş olacaktır. Bu arada hem pipo hem de sigara beraber içilmez. Pipoyu doğru kullanırsanız size sigaradan daha az zarar verecek, aynı zamanda kesenize de daha katkıda bulunacaktır. Tütün muhafazası da önemlidir. Özel nemlendiricili deri, kauçuk veya porselen gibi hava almasını engelleyici koruyucular kullanılmalıdır. Pipoların kendi kusurlarından dolayı veya hatalı içim sonucunda çeşitli zararlar görülebilir. Hasarları kendiniz tamir etmeye çalışmayın, muhakkak işin ehli ustalara gösterin. Piponuzu; kolonya, alkol, sıcak su, direkt güneş ve spot ışığından koruyunuz. Araba kullanırken içmezseniz seviniriz."
(Şahin Pipo` dan Öneriler Broşüründen)

 

  
 
 
 

 

"Bu bir pipo değildir" adlı resim.

* * * * *

"Pipo, tütün içmek için kullanılan araç. İçine tütün doldurulan çanağımsı bir bölümle duman çekildiği bir saptan oluşur. Çanak bölümü kil, mısır koçanı, lületaşı vb`den yapılırsa da, bu iş için en yaygın malzeme ağaç fundası, ormangülü gibi bitkilerin köklerinden elde edilen ve Breuer adıyla bilinen odundur.

Pipoyla tütün içmek Amerika kıtasında ortaya çıkmıştı ve Meksika`da yapılan eski dinsel törenlerden kaynaklanıyordu. Daha kuzeydeki Amerika Yerlilerinin çeşitli tören pipoları vardı; bunların en önemlisi barış çubuğuydu. At kılı ve tüylerle süslenen bu pipoların çanakları mermer ya da steatitten yapılır, dişbudak ağacından 75-100 cm uzunluğunda sapları olurdu. Pipo içme alışkanlığını Avrupa`ya Yenidünya`ya gidip dönen denizciler getirdiler."

(Ana Britannica Genel Kültür Ansiklopedisi-17.Cilt-Syf.621-Ana Yayıncılık A.Ş. ve Encyclopaedia Britannica,INC.)
 

    

"Pompei`deki fresklerden birinde görülen pipo, tütünün ortaya çıkışından çok önce bulunmuştur. Avrupa`da Keltlere mal edilen kil ve demirden yapılmış çok sayıda pipo ele geçmiştir. A.B.D.`de de pipolara rastlanmıştır (Delaware). Bununla beraber pipo, tütünün ortaya çıkışından daha sonra yaygınlaştı. Afrika`da kocaman, taştan pipolar, Doğu`da esrar çekilen zarif pipolar, İran`da ve Türkiye`de çubuklar ve nargileler, Avrupa`da da top lüleler yapıldı. Büyük Britanya ve Hollanda`da daha 1625`te pipo fabrikaları vardı.

 Pipo yapımında çok çeşitli maddeler kullanılmıştır. Fırınlanmış kilden yapılan toprak lülelerin Fransa`da başlıca yapım merkezleri Givet, Saint Omer, Marsilya ve Nîmes şehirleriydi. Çubuk ve nargile de pişmiş topraktan yapılırdı. Orta Avrupa ve Alsace`ta günümüzde de yaygın olan porselen pipo Avusturyalı doktor Jacob Vilarus tarafından bulunmuştu. Anadolu`da bulunan magnezit lüle taşından pipolar yapmağa yarar, bunların ağzında genellikle kehribardan halkalar bulunurdu. Yanmış magnezit de katran ağacından pipoların yapımında kullanılmıştır. Kurşunî, fildişi, kehribar, cam, gümüş, mısır sapından yapılmış pipolar da vardır. Fakat pipo yapımında en çok kullanılan madde ağaç, özellikle Akdeniz bölgesinden ve daha çok Cezayir ve Konstantin`den getirilen ak funda köküdür.

 Pipo imalinde yapılması gereken başlıca işlemler şunlardır: çaplama, taslağını çıkarma ve delme, potayı oyma, rendeleme, frezeden geçirme, sapı delme ve en sonunda başı rendeleme. Pipo, boyalı veya boyasızdır, cilâlanır, parlatılır, markalanır ve pipoya ebonit, pleksiglas veya kehribar bir halka geçirilir. Saint Claude (Jüra) ak funda köklerinden pipoların yapıldığı dünyaca tanınmış bir şehirdir."

(Meydan-Larousse, Büyük Lûgat ve Ansiklopedi, Meydan Yayınevi, 10.cilt, syf.140)

 
Anasayfa  Satıcı Adresleri  Tütün Önerilerim  Piponun Zararları  Basında Pipo Web Sitem
Sıkça Sorulan Sorular  Pipo Ustaları ile Söyleşiler  Piponun Üstatları  Pipo Projeleri  Alışveriş
E-Mail